कारण वेलेंटाईन माह्यं नाव हाय.....!!

शुक शूक... बघ इकडे बघ
अोे ए हेल्लो....
काल रात्री वेलेंटाईन
माह्या सपनामंधी आला
बारा वाजले व्हते चेहर्यावरती त्याच्या
डोळ्यात व्हती एका बंपरची नशा
काय झालंरे भाऊ ..
म्या िवचारलं त्याले पाहुन
म्हणे लेका तु लयं खुश आहे
माही तं वाटच लागली
ितच ती पोट्टी पाहून...
म्हणे ह्या पेरमासाठी मी शहीद झालो
लोकांनी दगड मारले मले
तवा समजलं नाय ...िक हा काय घोळ हाय
अाता मले समजायले लागलंं
लोकं म्हणायचे अबे बयताळा
एका पोरीसाठी कोनी मरतं काय...
मी बी चायला घनचक्कर
समजलाच नाय मले तवा ह्या चक्कर
आता पस्तावुन राह्यलो मी...
चायला आजकालचे पोट्टे ...!
काय मज्जा करत्यात
दरसाली माह्या मरणावर
एका निवन पोट्टीवर मरत्यात
चायला याले म्हंते मरण
मी मेलो फुकटचा....
आता वाटते म्या भी
दरसाली एक पोट्टी पटवायची
फुलटु जगायचं...
घुमायचं िफरायच.. ़ डेटींगले जायच
एक वर्ष लॉगीन करायचं
नाही जमलं पुढ तर मंग
आजकालच्या पोट्याईपरमाने
लगेच लॉगआऊट व्हायचं
पन आता मी करु तरी काय...
आत्मा माह्या भटकत हाय...

मी तर कायमचा लॉगआऊट
झालो आहे ह्या जगातुन
तुम्ही तरी तसं नका करु....
पन् खरच सांगतो हाय
प्रेम करा िबनधास्त मनातुन...
आत्म्यातुन ... परमात्म्यातुन ....
नसेल होत तर राहु द्या
पन नका करु टाईमपास
कारन टाईम िकतीही बदलला
तरी प्रेम ...हे प्रेमच राहणार हाय
म्हणुन तर मेलो लेकोहो मी
अन् वेलेंटाईन माह्य नाव हाय....
आजच प्रेम पाहुन खरच
मले लय दु:ख होत हाय
नाही सहन करु शकत काही
म्हणुनच दारु िपऊन ...
थोडा खुश होत हाय.... ंं
पन् साली दारुभी बेइमान वाटते...
थोडीभी चढत नाय....
कारण अजुनही ...
अजुनही माह्या खर्या प्रेमाची नशा
माह््या डोळ्यात िदसत हाय...
कारण वेलेंटाईन माह्यं नाव हाय.....

--- सतीश चौधरी

एक पोट्टी.....

एक पोट्टी रोज माह्या
सपनामंधी येते
हिचक विचक खाता पेता
उचकी देऊन जाते
थयथय नाचे मनामंधी
मोरनी हाय जशी
येड लावुन जाते
तिचे नखरे बावनमिशी

एक दिवस अशी अचानक
माह्यासमोर आली
पाहुन मले काय सांगु
खुदकन हसुन गेली
म्या म्हनलं काय ती
हिच पोट्टी हाय
कोनबी असुदे यार
पन हिले तोड नाय

सपनामंधली पोट्टी पुन्हा
दिवसा दिसुन जाते
कं दिवसा पाह्यलेली पोट्टी
पुन्हा सपनामंधी येते
काय करु चायला
पुरता लोचा झाला
माह्या मनाच्या डुगडुगीचा
चक्का जाम झाला

एक वाटे सुंदरा मले
एक वाटे अप्सरा
चायला सपनातल्या पोट्टीचं
रुप दिवसा आठवत नाही
तिच्या नांदी दिवसाच्या पोट्टीचं
रुप मनी साठवत नाही
डोये खुल्ले तवा माह्या
ध्यानामंधी आलं
दिवसाढवळ्या सपन पाहुन
कोनाचं भलं झालं....

-- सतिश चौधरी

एक पोट्टी.....

एक पोट्टी रोज माह्या
सपनामंधी येते
हिचक विचक खाता पेता
उचकी देऊन जाते
थयथय नाचे मनामंधी
मोरनी हाय जशी
येड लावुन जाते
तिचे नखरे बावनमिशी

एक दिवस अशी अचानक
माह्यासमोर आली
पाहुन मले काय सांगु
खुदकन हसुन गेली
म्या म्हनलं काय ती
हिच पोट्टी हाय
कोनबी असुदे यार
पन हिले तोड नाय

सपनामंधली पोट्टी पुन्हा
दिवसा दिसुन जाते
कं दिवसा पाह्यलेली पोट्टी
पुन्हा सपनामंधी येते
काय करु चायला
पुरता लोचा झाला
माह्या मनाच्या डुगडुगीचा
चक्का जाम झाला

एक वाटे सुंदरा मले
एक वाटे अप्सरा
चायला सपनातल्या पोट्टीचं
रुप दिवसा आठवत नाही
तिच्या नांदी दिवसाच्या पोट्टीचं
रुप मनी साठवत नाही
डोये खुल्ले तवा माह्या
ध्यानामंधी आलं
दिवसाढवळ्या सपन पाहुन
कोनाचं भलं झालं....

-- सतिश चौधरी

तु आहे म्हणुन तर...

तु आहे म्हणुन तर...
सगळं काही माझं आज आहे
हे जग जरी नसलं तरी
तुच माझ्या प्रेमाचा ताज आहे.....

मोगरा फुलला होता कालही आजही
पण त्याचा गंध कळला तुझ्याचमुळे
रंग बिघडले असते माझ्या जिवनाचे
तु आहे म्हणुन तर...
प्रत्येक रंगाचा वेगळा बाज आहे

हरवतो स्वत:ला क्षणोक्षणी
तुला शोधण्यासाठी...
पण तु नाही सापडत
तेव्हा कळते मला खरचं
तु आहे म्हणुन तर...
मनात लपलेला एक राज आहे....

-- सतिश चौधरी

नवी पहाट.. नविन वाट

नवी पहाट.. नविन वाट
मनाला नवे पंख फुटले
निश्चय आहे एक असा
रणशिंग आज नवे फुंकले
घोड्याच्या टाचांनी कधी
खिळ्यांचे ठोके आठवायचे नाही
मनीचा घोडा टपटप धावे
आता त्याला अडवायचे नाही...

एक ध्ये य घेऊनी मनात आज
निघालोय एकलाच
पुढे पूढे जाताना मागे
वळुन आता बघायचे नाही
रस्त्यामध्ये कधी खड्डे असतील
काचा फुटतील काटे रुततील
माथा गर गरेल लाथा बसतील
तरिही मागे हटायचे नाही...

उदयाची पहाट कशी असेल
रात्रच फक्त ते जाणते
मी फक्त पहाटेची
नुसती वाट पाहु शकतो
अंधाऱ्या रात्रीत काळोख अंधारलेला
उजेडाची वाट पाहु शकतो
तांबड फुटेल कोंबडं ओरडेल
आता कधीच उशीरा उठायचं नाही

-- सतिश चौधरी

दुर दूर तु....

दुर दूर तु आहे तरी , राही ह्या मनी
बोलाविते मज आज कुणी हळुच त्या क्षणी
रजनीगंधा सजनी माझी....

मोरपीस ते तु दिलेलं
जपुन ठेवलयं मी
गुलाबफुल त्या पानांमध्ये
लपुन ठेवलयं मी
तु गेली जरी अशी सोडुनी तरी त्या आठवणी
छेडीत जाती पुन्हा मग हळुच ती गाणी...
रजनीगंधा सजनी माझी....

रोज करतो विचार हा
विसरुन जावं मी
ह्या जगण्याला अर्थ कसला
मरुन जावं मी
पण जातानासुद्धा ती शपथ गेली तु देऊनी
मरण्यासाठी क्षणोक्षणी मज गेली तु सोडुनी
रजनीगंधा सजनी माझी....

--सतिश चौधरी

जय मराठी...

जय मराठी….

मराठी रंग मराठी गंध
मायभुमीचा ओला सुगंध
मिसळत आहे पसरत आहे
मराठी बाणा जागवत आहे
स्वराज्य पुन्हा मागत आहे
हा मराठी माणुस जागत आहे
म्हणे एकासुरात हि माती
जय मराठी...जय मराठी...

शिवरायांची किर्ती त्यांच्या
अंगात पुन्हा सळसळते
मायबोली मराठी पुन्हा
गीत स्वराज्याचे गाते
एकच सुर निघत आहे ...
हा मराठी माणुस जागत आहे
म्हणे एकासुरात हि माती
जय मराठी...जय मराठी...


कोंकणी ऐरणी पुणेरी वर्हाडी
आमची हि मायबोली
क्रुष्णा कावेरी वर्धा नर्मदा
आणि ती गोदावरी
एका धारेत मिसळत आहे
हा मराठी माणुस जागत आहे....
म्हणे एकासुरात हि माती
जय मराठी...जय मराठी...


ना धर्माचा ना जातीचा
जो मानतो स्वत:ला ह्या मातीचा
जो जगतो मराठी तो मराठी
जो बोलतो मराठी तो मराठी
हा मराठी धर्म पसरत आहे ....
हा मराठी माणुस जागत आहे
म्हणे एकासुरात हि माती
जय मराठी...जय मराठी...


द्म्यानदेव माऊली अन् तुकोबांच्या
अभंगात जन्मली ती मराठी
पु.लं पासुन कुसुमाग्रजांच्या
लेखनीत सजली ती मराठी
हा मराठी झेंडा फडकत आहे...
हा मराठी माणुस जागत आहे
म्हणे एकासुरात हि माती
जय मराठी...जय मराठी...


भिमरायांच्या त्या क्रांतीमध्ये
पेटून उठली ती मराठी
जोतिबांच्या शिकवणीमध्ये
अस्मिता जागली ती मराठी
हा मावळा मराठी पेटत आहे...
हा मराठी माणुस जागत आहे
म्हणे एकासुरात हि माती
जय मराठी...जय मराठी...


एकसंग असावे एकबंध असावे
हे मराठी नाते मनोमनी रुजावे
ह्या भारतमातेच्या लेकरांमध्ये
ह्या महाराष्ट्राचे अव्वल स्थान असावे
ह्या सतिशाला हे वाटत आहे ....
हा मराठी माणुस जागत आहे
म्हणे एकासुरात हि माती
जय मराठी...जय मराठी...


-- सतिश चौधरी